Nauka

Jak działają chiralne fonony – i dlaczego mają znaczenie

Chiralne fonony to drgania atomów, które spiralnie przemieszczają się przez kryształy, niosąc moment pędu, który może wprawić elektrony w ruch orbitalny bez użycia magnesów lub elektryczności – otwierając drogę do orbitroniki.

R
Redakcia
4 min czytania
Udostępnij
Jak działają chiralne fonony – i dlaczego mają znaczenie

Atomy, które tańczą w kółko

W każdym ciele stałym atomy wibrują. Te wibracje, kwantowane w pakiety zwane fononami, przenoszą ciepło i dźwięk przez sieci krystaliczne. Większość fononów oscyluje tam i z powrotem po liniach prostych. Ale w niektórych kryształach o asymetrycznych strukturach atomy robią coś o wiele bardziej interesującego: poruszają się po maleńkich okręgach, spiralując zgodnie z ruchem wskazówek zegara lub przeciwnie do niego, jak skoordynowani tancerze.

Te koliste drgania sieci krystalicznej nazywane są chiralnymi fononami. Po raz pierwszy zaobserwowane eksperymentalnie w 2018 roku w Lawrence Berkeley National Laboratory, od tego czasu stały się jednym z najbardziej ekscytujących obszarów badań w fizyce materii skondensowanej – ponieważ ich ruch obrotowy niesie ze sobą coś cennego: moment pędu.

Co sprawia, że fonon jest „chiralny”?

Chiralność, od greckiego słowa oznaczającego „rękę”, opisuje obiekty, których nie można nałożyć na swoje lustrzane odbicie. Chiralny fonon wibruje w sposób rotacyjny, który ma określoną ręczność – lewą lub prawą. Dzieje się tak, gdy struktura sieci krystalicznej narusza to, co fizycy nazywają symetrią inwersji, co oznacza, że układ atomów wygląda inaczej, gdy zostanie odwrócony przez punkt centralny.

Materiały takie jak α-kwarc, tellur i selen naturalnie posiadają tę asymetrię. Kiedy energia – zazwyczaj ciepło – pobudza ich sieć krystaliczną, atomy zaczynają krążyć, zamiast po prostu się odbijać. Gdy te chiralne fonony rozchodzą się przez materiał, niosą ze sobą swój moment obrotowy, skutecznie przeciągając moment pędu przez kryształ jak falę.

Od wibracji do kontroli elektronów

Przełom, który wyniósł chiralne fonony z ciekawostki do potencjalnej technologii, nastąpił, gdy naukowcy z NC State University i University of Utah wykazali, że chiralne fonony mogą bezpośrednio przekazywać swój moment pędu elektronom. Opublikowane w Nature Physics badanie wykazało, że w α-kwarcu – zwykłym, niedrogim krysztale – chiralne fonony wprawiały elektrony w ruch orbitalny bez żadnych zewnętrznych magnesów, baterii lub przyłożonego napięcia.

Zespół nazwał to zjawisko orbitalnym efektem Seebecka, przez analogię do dobrze znanego spinowego efektu Seebecka. Stosując gradient temperatury na kwarcu, pobudzili chiralne fonony, które zbiorowo przekazały swój moment pędu elektronom w cienkich warstwach wolframu i tytanu osadzonych na powierzchni kryształu. Powstały przepływ orbitalnego momentu pędu został wykryty za pomocą odwrotnego orbitalnego efektu Halla.

„Nie potrzebujemy magnesu, nie potrzebujemy baterii, nie musimy używać napięcia – wystarczy materiał z chiralnymi fononami” – wyjaśnili naukowcy.

Dlaczego otwiera to drzwi do orbitroniki

Dzisiejsza elektronika koduje informacje za pomocą ładunku elektrycznego. Pojawiająca się alternatywa, spintronika, wykorzystuje spin elektronów. Ale spintronika zazwyczaj wymaga drogich materiałów magnetycznych i cierpi z powodu szybkiego zaniku sygnału. Chiralne fonony oferują trzecią drogę: orbitronikę, w której informacje są przenoszone przez ruch orbitalny elektronów.

Orbitronika ma kilka zalet. Orbitalny moment pędu może utrzymywać się dłużej niż spin w wielu materiałach, potencjalnie umożliwiając bardziej wydajną transmisję danych. Materiały, z których się korzysta – kwarc, tellur, selen – są obfite i niedrogie w porównaniu z magnesami ziem rzadkich, których często wymaga spintronika. A ponieważ chiralne fonony mogą być wzbudzane po prostu przez ciepło, urządzenia orbitroniczne mogłyby wykorzystywać ciepło odpadowe do przetwarzania informacji.

Wyzwania na przyszłość

Zanim orbitronika opuści laboratorium, pozostają istotne przeszkody. Utrzymanie koherencji chiralnych fononów w temperaturze pokojowej jest trudne; szum termiczny może zakłócić delikatne koliste wibracje. Skalowanie efektu, aby wytworzyć sygnały wystarczająco silne dla praktycznych urządzeń, wymaga dalszej inżynierii materiałowej. Naukowcy katalogują również, które z tysięcy znanych kryształów wspierają solidne chiralne fonony – badanie z 2026 roku w Nature Physics opublikowało katalog oparty na symetrii, aby przyspieszyć te poszukiwania.

Niemniej jednak fundamentalny dowód koncepcji jest przekonujący. Chiralne fonony pokazują, że prosty akt tańczących w kółko atomów może kontrolować elektrony w sposób, w jaki nie mogą tego robić magnesy i napięcia – wskazując na przyszłą generację sprzętu komputerowego, który jest szybszy, tańszy i znacznie bardziej energooszczędny.

Ten artykuł jest dostępny także w innych językach:

Powiązane artykuły