Ramadan 2026 rozpoczyna się wraz z rozpoczęciem postu przez 2 miliardy muzułmanów

Rozpoczyna się globalne święto

Święty miesiąc ramadanu oficjalnie się rozpoczął, a Arabia Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Katar, Bahrajn, Kuwejt i kilka innych krajów ogłosiło środę, 18 lutego, pierwszym dniem postu po zgłoszeniu we wtorek wieczorem pojawienia się półksiężyca. Ogłoszenie to zapoczątkowuje najważniejsze coroczne święto religijne na świecie, podczas którego około 2 miliardy muzułmanów na całym świecie powstrzymuje się od jedzenia, picia i palenia od świtu do zmierzchu przez następne 29 lub 30 dni.

Druga grupa krajów — w tym Egipt, Turcja, Indonezja, Malezja, Jordania i Tunezja — rozpocznie ramadan w czwartek, 19 lutego, po tym jak komisje ds. obserwacji księżyca nie zdołały dostrzec półksiężyca w nocy obserwacyjnej. Różnice w datach rozpoczęcia są znaną cechą ramadanu, wynikającą z różnych tradycji związanych z obserwacją księżyca.

Kontrowersje związane z obserwacją księżyca

Tegoroczne obserwacje półksiężyca spotkały się z niezwykłą uwagą. Astronomowie wskazali, że zgodnie z konsensusem naukowym księżyc nie był widoczny gołym okiem nigdzie na Bliskim Wschodzie, w Azji, Afryce ani Europie wieczorem 17 lutego. Brytyjskie Biuro Almanachu Morskiego potwierdziło, że księżyc nie byłby widoczny tej nocy w Arabii Saudyjskiej. Pomimo tych zastrzeżeń państwa Zatoki Perskiej, zgodnie z tradycją, podążyły za deklaracją Arabii Saudyjskiej. Debata ta uwypukla utrzymujące się napięcie między tradycyjnymi praktykami religijnymi a współczesną astronomią — dyskusja ta powraca co roku.

Godziny postu różnią się znacznie

Ponieważ w tym roku ramadan przypada na późną zimę na półkuli północnej, czas postu będzie stosunkowo umiarkowany dla większości muzułmanów na świecie. Według globalnego harmonogramu Al Jazeera post będzie trwał od około 11,5 do 15,5 godziny, w zależności od szerokości geograficznej. Miasta w Zatoce Perskiej i Azji Południowej będą miały około 12–13 godzin postu, podczas gdy muzułmanie na półkuli południowej — w miejscach takich jak Nowa Zelandia, Chile i RPA — będą mieli najdłuższy post, trwający około 14–15 godzin.

Przed nami czeka nas niezwykła sytuacja kalendarzowa: ponieważ islamski kalendarz księżycowy jest o około 10–12 dni krótszy od roku słonecznego, w 2030 r. ramadan będzie obchodzony dwukrotnie — raz na początku stycznia i ponownie pod koniec grudnia.

Ekonomiczne skutki uboczne

Wpływ ramadanu wykracza daleko poza meczety. Badania pokazują, że chociaż wydajność w krajach z większością muzułmańską może spaść o 35–50% z powodu skróconych godzin pracy i zmęczenia związanego z postem, miesiąc ten powoduje jednocześnie ogromny wzrost wydatków konsumenckich. Wydatki na żywność zazwyczaj rosną o 50–100%, a zakupy żywności w okresie ramadanu stanowią około 15% rocznego budżetu gospodarstw domowych na żywność w wielu krajach.

Dane konsumenckie Brandwatch pokazują, że w ciągu trzech miesięcy poprzedzających ramadan 2026 r. liczba rozmów na temat ramadanu w Internecie wzrosła o 76 procent w porównaniu z tym samym okresem rok wcześniej. Liczba wzmianek o przyjęciach iftar wzrosła o 22 procent, a liczba wyszukiwań przepisów na ramadan wzrosła o 144 procent. Zjednoczone Emiraty Arabskie zmobilizowały władze federalne i lokalne do wzmocnienia strategicznych rezerw żywności i łańcuchów dostaw przed sezonowym wzrostem popytu.

Miesiąc duchowej odnowy

W swej istocie ramadan pozostaje wydarzeniem głęboko duchowym. Miesiąc ten upamiętnia objawienie pierwszych wersetów Koranu prorokowi Mahometowi prawie 1450 lat temu. Post — jeden z pięciu filarów islamu — ma na celu kultywowanie taqwa, czyli pogłębionej świadomości Boga, oraz budowanie empatii wobec tych, którzy są w potrzebie. W tym miesiącu gwałtownie wzrasta liczba darowizn na cele charytatywne, a organizacje takie jak Islamic Relief prowadzą duże globalne kampanie, dostosowane do ducha hojności ramadanu.

Dzisiaj o zachodzie słońca w całym regionie Zatoki Perskiej zostaną podane pierwsze posiłki iftar, a w najbliższych dniach dołączą do nich miliardy innych osób — wspólny rytm dyscypliny, wspólnoty i refleksji, który obejmuje różne kontynenty i kultury.