107 państw za pokojem na Ukrainie – USA wstrzymały się od głosu w ONZ

Punkt zwrotny w ONZ: 107 głosów za, 51 wstrzymujących się

Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło 24 lutego 2026 roku – w czwartą rocznicę pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę – rezolucję zatytułowaną „Wsparcie trwałego pokoju na Ukrainie”, uzyskując 107 głosów za, 12 głosów przeciw i 51 wstrzymujących się. Rezolucja wzywa do natychmiastowego, kompleksowego i bezwarunkowego zawieszenia broni oraz poszanowania suwerenności i integralności terytorialnej Ukrainy – w jej granicach uznanych przez społeczność międzynarodową.

Próba modyfikacji tekstu przez Waszyngton zakończona fiaskiem

Administracja Trumpa przed ostatecznym głosowaniem próbowała usunąć z tekstu zapisy dotyczące integralności terytorialnej i sprawiedliwego pokoju. Propozycja zmiany została odrzucona przez Zgromadzenie Ogólne miażdżącą większością głosów: poparło ją zaledwie 11 państw, 69 głosowało przeciw, a 62 wstrzymało się od głosu. Następnie Waszyngton wstrzymał się również od głosu w głosowaniu głównym.

Przedstawiciel USA przy ONZ argumentował, że Stany Zjednoczone są „bliżej porozumienia niż kiedykolwiek od wybuchu wojny” i nie należy podważać negocjacyjnego rozwiązania poprzez wpisywanie do tekstu zasadniczych wymagań. Stanowisko to spotkało się z ostrą krytyką ze strony europejskich sojuszników – zwłaszcza, że w lutym 2025 roku Waszyngton głosował wręcz po stronie Rosji przeciwko Ukrainie. Obecne wstrzymanie się od głosu stanowi zatem pewne przesunięcie, ale nadal nie przywraca jedności z UE.

Jak głosowano?

Przeciwko rezolucji głosowało dwanaście państw: Rosja, Białoruś, Korea Północna, Iran, Kuba, Burkina Faso, Burundi, Erytrea, Mali, Sudan, Nikaragua i Niger. Do grona wstrzymujących się – obok Stanów Zjednoczonych – należały również Węgry, Chiny, Brazylia, Indie, Serbia i Zjednoczone Emiraty Arabskie.

Szczególnie godne uwagi jest to, że Chiny, Brazylia i Indie – kluczowe potęgi globalnego Południa – również wstrzymały się od głosu, sygnalizując, że społeczność międzynarodowa daleka jest od jednomyślnego poparcia dla Ukrainy bezwarunkowo. Trend ten, w coraz bardziej wielobiegunowym porządku świata, zawęża również pole manewru dyplomatycznego Ukrainy.

Węgierska polityka specjalna w UE

Wstrzymanie się od głosu przez Budapeszt było wyjątkowe wśród państw członkowskich UE: pozostałe kraje Unii jednomyślnie stanęły po stronie Ukrainy. Głosowanie to nie jest wydarzeniem bez precedensu: 23 lutego minister spraw zagranicznych Péter Szijjártó ogłosił, że Węgry zawetowały 20. pakiet sankcji UE wobec Rosji oraz europejski pakiet kredytowy dla Ukrainy w wysokości 90 miliardów euro. Viktor Orbán oskarżył Kijów o „jawnie wrogie kroki” wobec Węgier – odnosząc się przede wszystkim do zawieszenia dostaw ropy naftowej rurociągiem Przyjaźń.

Wraz ze zbliżającymi się wyborami parlamentarnymi w 2026 roku, polityka ukraińska rządu węgierskiego stała się linią podziału w polityce wewnętrznej: opozycja wzywa do solidarności z sojusznikami z UE, a rząd wzmacnia narrację o neutralności i negocjacjach pokojowych.

Co to wszystko oznacza dla Europy?

Głosowanie niesie ze sobą podwójne przesłanie. Z jednej strony zdecydowana większość świata – 107 państw – nadal odrzuca rosyjską agresję i opowiada się za zasadami Karty Narodów Zjednoczonych. Z drugiej strony, wstrzymanie się od głosu przez Stany Zjednoczone sygnalizuje gwałtowne zerwanie między Waszyngtonem a jego tradycyjnymi europejskimi sojusznikami: Bruksela coraz częściej musi samotnie utrzymywać front wsparcia dla Ukrainy. Dla Europy coraz bardziej palącym staje się pytanie, jak utrzymać wsparcie wojskowe i finansowe dla Ukrainy bez aktywnego udziału USA – zwłaszcza, jeśli jedność UE jest osłabiana od wewnątrz przez niektóre państwa członkowskie, w tym Węgry.