Zdrowie

Mikroplastik znaleziony w 90% guzów raka prostaty

Przełomowe badanie pilotażowe NYU Langone Health, zaprezentowane na ASCO Genitourinary Cancers Symposium, wykazało obecność mikroplastiku w 90% próbek guzów prostaty. Tkanka nowotworowa zawierała 2,5 raza więcej plastiku niż zdrowa tkanka, co rodzi pilne pytania o plastik jako czynnik ryzyka raka.

R
Redakcia
Share
Mikroplastik znaleziony w 90% guzów raka prostaty

Niepokojące odkrycie wewnątrz guzów

Naukowcy z NYU Langone Health odkryli drobne fragmenty plastiku osadzone głęboko w guzach raka prostaty, przy czym tkanka nowotworowa zawierała znacznie więcej tych cząstek niż pobliska zdrowa tkanka. Badanie pilotażowe, zaprezentowane 26 lutego na American Society of Clinical Oncology (ASCO) Genitourinary Cancers Symposium, jest pierwszym zachodnim badaniem, które bezpośrednio porównuje stężenia mikroplastiku między złośliwą i nienowotworową tkanką prostaty.

Odkrycia te pojawiają się w momencie rosnącego niepokoju naukowego związanego z wszechobecnością mikroplastiku w ludzkim ciele. Jednak to badanie idzie dalej niż większość: sugeruje możliwy związek między akumulacją plastiku a jednym z najczęstszych nowotworów dotykających mężczyzn na całym świecie.

Co pokazują dane

Naukowcy przebadali próbki tkanek od 10 mężczyzn z rakiem prostaty (średni wiek 65 lat), którzy przeszli radykalną prostatektomię. Stosując dwie metody detekcji – pirolizę-chromatografię gazową/spektrometrię mas i mikroskopię Ramana – przesiewowo badano 12 rodzajów polimerów plastiku.

Wyniki były uderzające:

  • Mikroplastik wykryto w 90% próbek guzów nowotworowych
  • Plastik znaleziono w 70% próbek przyległej zdrowej tkanki
  • Tkanka guza zawierała 2,5 raza więcej plastiku niż tkanka nienowotworowa – około 40 mikrogramów na gram w porównaniu z 16 mikrogramami na gram w zdrowej tkance prostaty

Najczęściej identyfikowanymi rodzajami plastiku były nylon-6 i polistyren, a także polietylen i jego kopolimery – materiały znajdujące się w codziennych opakowaniach, włóknach odzieżowych i pojemnikach na żywność.

„Zaskakujące i niepokojące”

Główna autorka, dr Stacy Loeb, profesor urologii i zdrowia populacji w NYU Grossman School of Medicine, opisała różnicę w stężeniach między guzem a zdrową tkanką jako „bardzo zaskakującą i niepokojącą”, dodając, że „rodzi to pytania, czy może to mieć związek z rozwojem raka prostaty”.

„Nasze badanie pilotażowe dostarcza ważnych dowodów na to, że ekspozycja na mikroplastik może być czynnikiem ryzyka raka prostaty.” — Dr Stacy Loeb, NYU Langone Health

Starszy autor, dr Vittorio Albergamo, powiedział, że wyniki podkreślają „potrzebę bardziej rygorystycznych środków regulacyjnych” ograniczających narażenie społeczeństwa na plastik. Badania zostały sfinansowane przez U.S. Department of Defense.

Jak plastik może napędzać raka

Naukowcy proponują kilka potencjalnych mechanizmów biologicznych. Mikroplastik może powodować oksydacyjne uszkodzenia komórek, osłabiać funkcje odpornościowe, promować przewlekły stan zapalny i działać jako nośnik znanych czynników rakotwórczych – w tym ftalanów i bisfenoli – które wypłukują się z materiałów plastikowych do otaczającej tkanki.

Niezależni eksperci potwierdzili pilność sytuacji. Dr Michael Eisenberg ze Stanford University zauważył, że naukowcy „odkrywają wiele sygnałów o zdumiewającej powszechności mikro/nanoplastików i niepokojących związkach z problemami zdrowotnymi”. Dr Andrea Viale z MD Anderson Cancer Center powiedziała, że wyniki „zasługują na naprawdę poważną uwagę” z perspektywy zdrowia publicznego.

Ważne zastrzeżenia

Autorzy badania starannie podkreślają jego ograniczenia. Przy zaledwie 10 uczestnikach pozostaje to małe badanie pilotażowe, które nie zostało jeszcze poddane recenzji. Nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego między mikroplastikiem a rakiem prostaty – podwyższone stężenia w guzach mogą odzwierciedlać akumulację, a nie przyczynę. Zespół rozszerza teraz swoje badania, aby zbadać mikroplastik w innych nowotworach układu moczowo-płciowego.

Wezwanie do działania

Rak prostaty jest najczęstszym nowotworem wśród amerykańskich mężczyzn, dotykającym około 1 na 8 w ciągu ich życia. Jeśli ekspozycja na mikroplastik okaże się czynnikiem środowiskowym przyczyniającym się do rozwoju raka, implikacje dla profilaktyki, regulacji i codziennych zachowań konsumenckich byłyby ogromne. Naukowcy wzywają do przeprowadzenia większych, podłużnych badań – oraz do tego, aby decydenci potraktowali narastające dowody na zanieczyszczenie plastikiem poważnie, nie tylko jako problem ekologiczny, ale jako bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Ten artykuł jest dostępny także w innych językach:

Powiązane artykuły